Спеў

Spevy_2

Беларуская песня – гэта  апавяданне і загадка адначасова, якая нясе ў сабе глыбокі сэнс і заўжды рэзануе са свядомасцю і дзейнасцю чалавека ў традыцыі.

Чаму сёння варта вучыць традыцыйныя песні? Бо гэта – прыгажосць, кшталт, дарэчнасць і, як вынік, пазнака тоеснасці. Сябры СЭТ пяюць не толькі на занятках, але і падчас святаў, застолляў, на вяселлях і на хрэсьбінах. Гэта робіцца часткай жыцця, прыносіць радасць і асалоду ад працэсу спявання.

Спеў – гэта зусім не экзотыка для абазнаных у музыцы людзей. Раней у вёсках спявалі УСЕ. Падчас святаў і абрадаў, ігрышчаў і бяседаў, падчас цяжкай працы – усё жыццё ад нараджэння да хаўтураў чалавека суправаджала песня.

Spevy_1

Свая песня была бадай на любую сітуацыю, яна задавала рытм і настрой будзённай працы. Пелі адзін адному – чальцам сям’і, грамадзе, – пелі пчолам і худобе, пелі зіме, вясне, лету, восені, пелі зямлі, пелі сонцу, будуючы эмацыйную сувязь з наваколлем, узгадняючы з ім свае дзеянні, імкнучыся да разумення, яднання. Ты сьпяваеш разам са мною – значыць, ты свой. “Спеліся” – зусім не выпадковая характарыстыка: значыць, часта перажывалі адзін настрой, умеюць адчуваць і падладжвацца адзін пад аднога.

На офісе Таварыства займаюцца некалькі гуртоў: Горынь, Dainava, Рутвіца.

Пры СЭТ на працягу года дзейнічаюць гурток жаночых спеваў і клуб мужчынскага традыцыйнага спеву “Дунай”.

Калі ў вас ёсць пытанні ў гэтым накірунку, ці вы хацелі б да яго далучыцца, то пішыце на e-mail: set@ethno.by

"Ой, за лесом сонцэ зьзяе"
Сьпяваюць Павал і Ганна Сілівончыкі.

"Ляцелі галочкі"
Гурт "Рутвіца"

"Зашумела й дубровашка" гурт в. Камень (Пінскі р-н)